W zeszłym tygodniu trzy europejskie drużyny zostały wyeliminowane z rozgrywek play-off Mistrzostw Świata. Rosja została zdyskwalifikowana jeszcze przed rozpoczęciem walk półfinałowych. W gronie finalistów znalazła się automatycznie Polska, która musiała zmierzyć się z Rosjanami. Trudno jednak powiedzieć, czy brak meczu będzie zaletą czy wadą drużyny Michnevicia. W końcu ich najbliżsi przeciwnicy kilka dni wcześniej zasmakowali ducha 120-minutowej walki z Czechami...

Reprezentacja Polski znalazła się w fazie play-off mistrzostw świata, zajmując drugie miejsce w grupie I, za Anglią. Anglicy od początku byli faworytami, choć zostali pokonani dopiero w ostatnim etapie, podczas gdy Polska koncentrowała się na rywalach - Albanii i Węgrzech. Polskich kibiców wciąż niepokoi fakt, że podopieczni Paulo Sousy wygrali tylko sześć z dziesięciu meczów grupowych z Andorą i San Marino. Martwi ich również fakt, że Polska nie rozegrała ani jednego oficjalnego meczu pod wodzą Czesława Michniewicza i tylko nieznacznie uniknęła porażki w 90+4 minucie towarzyskiego meczu ze Szkotami.

Szwecja doprowadziła do dogrywki z Czechami w bardzo nudnym stylu, a gol strzelony przez Isaka i Quaisona w 110. minucie zapewnił im awans do finału. Szwedzi mieli o wiele bardziej godną zaufania fazę grupową niż ich najbliżsi przeciwnicy, ale strata punktów w Gruzji oznaczała, że Hiszpania znalazła się wyżej w tabeli.

Główną siłą Polski jest oczywiście ich linia ataku. Niemniej jednak Szwedzi w każdym przypadku zagrają z defensywą. Drużyna Anderssona jest bardzo szybka w kontrataku i niezawodna w obronie. Te czynniki mogą okazać się kluczem do sukcesu gości i zaprowadzić ich na Mundial.