Το 2002 η εθνική ομάδα της Βραζιλίας κατάφερε για τελευταία φορά να προκριθεί στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Τίποτα από όσα συνέβησαν στα επόμενα τουρνουά δεν οδήγησε στην επιτυχία των Πεντακαμπέονς. Και η επιτυχία για αυτήν την εθνική ομάδα στο ποδόσφαιρο μπορεί να είναι μόνο μία — η χρυσή! Αυτή τη φορά για το Παγκόσμιο Κύπελλο οι Βραζιλιάνοι έφεραν έναν από τους καλύτερους προπονητές της σύγχρονης εποχής. Έχοντας ήδη κερδίσει τα πάντα στο κλαμπικό ποδόσφαιρο, ο Κάρλο Αντσελότι αποφάσισε να υλοποιήσει τις φιλοδοξίες του σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Η αποστολή που του ανατέθηκε ήταν πλούσια, αλλά δύσκολη. Παρά την πληθώρα ατομικά δυνατών ποδοσφαιριστών, η βασική εθνική ομάδα της Βραζιλίας στους προκριματικούς δεν ενέπνεε συνοχή. Στον νοτιοαμερικανικό προκριματικό όμιλο οι Βραζιλιάνοι έπαιξαν πολλές ισοπαλίες και ακόμη έχασαν αγώνες, με αποτέλεσμα να τερματίσουν μόλις στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα. Ακόμη και στον προηγούμενο γύρο προκριματικών, τέτοια θέση ήταν η τελευταία στην ζώνη πρόκρισης για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Παρά ταύτα, οι bookmakers παραδοσιακά συμπεριέλαβαν τη Βραζιλία στην πεντάδα των βασικών φαβορί για το Παγκόσμιο Κύπελλο, πίσω από τους ευρωπαϊκούς γίγαντες του ποδοσφαίρου. Στον πρώτο γύρο της φάσης των ομίλων οι Βραζιλιάνοι έπρεπε να παίξουν με τη Μαρόκο, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αποδειχθεί ως ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα του κόσμου. Λόγω της εξαιρετικής κλάσης ενός τέτοιου αντιπάλου, δεν μπόρεσαν να κερδίσουν. Η Βραζιλία δέχτηκε γκολ πρώτα και, σε κατάσταση σοκ, σχεδόν δέχτηκε κι άλλο. Με τη βοήθεια των ατομικών ενεργειών του Βινίσιους, η ομάδα του Αντσελότι άρχισε να παίζει με μεγαλύτερη προσοχή. Με ισοπαλία το παιχνίδι κατέληξε 1-1. Αναμενόταν ότι η Αϊτή θα φθάνει στο Παγκόσμιο Κύπελλο ως ομάδα-τουρίστα. Ο πρώτος αγώνας στη φάση των ομίλων όχι μόνο διέψευσε τέτοια διαπίστωση, αλλά και προκάλεσε σεβασμό σε αυτήν την εθνική ομάδα. Οι δυνατοί Σκωτσέζοι κατάφεραν να ενοχλήσουν τον τερματοφύλακα της Αϊτής μόνο μια φορά. Και αυτό το γκολ ήρθε μετά από την αναπήδηση ενός αμυντικού. Η Βραζιλία δεν μπορεί να επιτρέψει να υποτιμήσει έναν τέτοιο αντίπαλο. Εκτός από τη στοιχειώδη λογική, μια τέτοια ευκαιρία αντίκειται στο σχετικά αδύναμο αποτέλεσμα των Βραζιλίάνων στην πρώτη αγωνιστική. Επιπλέον, οι ποδοσφαιριστές αυτής της ομάδας βρίσκονται υπό τέτοια πίεση, που ακόμη και μια αβέβαιη νίκη επί της Αϊτής μπορεί να μετατρέψει την ευρέως διαδεδομένη αγάπη προς αυτούς σε κύματα κριτικής και περιφρόνησης. Η Βραζιλία θα συντρίψει τους ταπεινούς αντιπάλους.