Reprezentacja Turcji stała się największym rozczarowaniem turnieju w Ameryce Północnej. I ten fakt pozostanie niezmienny, bez względu na to, jak zakończy się mistrzostwa świata. Na przykład odpadnięcie jednego z pretendentów do tytułu mistrza na etapie 1/16 finału stanie się bezwzględnym powodem do dyskusji i przykrością dla każdego mieszkańca hipotetycznych Hiszpanii, Niemiec i Argentyny. Jednak tragedia, jaką przeżył naród Turcji, nie powtórzy się. A tym bardziej boli Turków to, że wszyscy oni dawali z siebie wszystko. Wydawałoby się, że Vincenzo Montella podejmował właściwe decyzje. Jednak reprezentacja Turcji natknęła się na prawdziwy zły los. A jak inaczej nazwać wynik, gdy w dwóch meczach Turcy oddali łącznie 62 strzały w kierunku bramek rywali i nie zdobyli ani gola? W przypadku Paragwaju Arda Güler i spółka nie pomogli nawet absurdalne wyrzucenie zawodnika rywala za zasłonięcie ust podczas rozmowy. Charakterystyczne jest to, jak płakali piłkarze reprezentacji Turcji po zakończeniu drugiego meczu. Czy można im zarzucić brak zaangażowania? Trzeci mecz fazy grupowej stał się dla tureckiej drużyny formalnością, ponieważ straciła szanse na wyższe miejsce niż czwarte. A Turcji pozostaje jeszcze coś do udowodnienia. Poważność rywala i jego status, wręcz przeciwnie, powinny mobilizować podopiecznych Montelli. Utalentowani, a w niektórych przypadkach nawet gwiazdorzy piłki nożnej, powinni głośno trzaskać drzwiami i wrócić do domu z dumnie uniesionymi głowami. Turkom do dyspozycji pozostają wszystkie zasoby techniczne i strategiczne, aby to osiągnąć. Reprezentacja USA znajduje się w stanie emocjonalnym diametralnie różnym od stanu rywala. W pierwszej kolejce gospodarze MŚ 2026 nie zwracali uwagi na Paragwaj, w drugiej - nie pozostawili szans reprezentacji Australii. Dwa zwycięstwa w meczach z bezpośrednimi konkurentami pozwoliły USA przed trzecią kolejką wygrać grupę wcześniej. Biorąc pod uwagę trudne warunki pogodowe, w jakich trzeba grać, sztab szkoleniowy Amerykanów po prostu musi dać odpocząć zarówno swoim liderom, jak i tym piłkarzom, którzy przepracowali dwa mecze bez zmian. Raczej nawet własne trybuny nie są w stanie zmotywować Amerykanów na tym samym poziomie, co konieczność przeproszenia swoich kibiców motywuje Turków.