Ο δρόμος της εθνικής Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο θύμιζε έντονα τη συμμετοχή της Μπάγερν Μονάχου στους περασμένους γύρους του Champions League. Ο σύλλογος του Μονάχου, γεμάτος παίκτες ανώτατης κλάσης, δεν άφηνε περιθώρια στους αντιπάλους και έπαιζε με έναν εξαιρετικά ρομαντικό στυλ: με υπέρμετρη πίεση σε υψηλό επίπεδο, ισχυρές τοποθετημένες επιθέσεις και απίστευτες δημιουργικές ενέργειες στο τέλος. Η γαλλική ομάδα στη Βόρειο Αμερική αγωνίστηκε με παρόμοιο κυριαρχικό τρόπο. Στη φάση των ομίλων, οι παίκτες υπό την καθοδήγηση του Ντιντιέ Ντεσάν δεν αντίκρισαν κανέναν από τους αντιπάλους, ανάμεσά τους ήταν Σενεγάλη, Ιράκ και Νορβηγία. Μόνο απέναντι στην αφρικανική ομάδα το πρώτο ημίχρονο δεν παίχτηκε με τον καλύτερο τρόπο από τους Γάλλους. Στα νοκ-άουτ, η εθνική Γαλλίας ξεκίνησε ως ο απόλυτος φαβορί του Παγκοσμίου Κυπέλλου και είχε μόνο τοπικά προβλήματα στο δρόμο προς τον ημιτελικό. Η Σουηδία, η Παραγουάη και το Μαρόκο κερδήθηκαν από την ομάδα του Ντεσάν χωρίς να δεχθούν γκολ και χωρίς υπερβολικές προσπάθειες. Ως φαβορί, η Γαλλία βγήκε στο γήπεδο και εναντίον της Ισπανίας, αλλά παρουσίασε μόνο ένα θολό αντίγραφο του εαυτού της. Η ήττα με 0-2 από την Κόκκινη Οργή όχι μόνο απέκλεισε τη Γαλλία από τον αγώνα για το παγκόσμιο στέμμα, αλλά και την ταπείνωσε από το περιεχόμενο του αγώνα. Κατά τη διάρκεια του αγώνα η Γαλλία δεν δημιούργησε ούτε μια ευκαιρία για γκολ. Ο αγώνας για την τρίτη θέση δεν κινητοποιεί ιδιαίτερα την ομάδα, οι παίκτες της οποίας είχαν βλέψει τον εαυτό τους ως νικητές, αλλά υπάρχουν δύο σημεία που δεν θα τους επιτρέψουν να παραδώσουν τα όπλα νωρίτερα. Πρώτον, αυτός ο αγώνας θα είναι ο τελευταίος υπό την ηγεσία του Ντεσάν, ο οποίος έχει γράψει το όνομά του στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου με την πρώτη και τη δεύτερη θέση στα Παγκόσμια Κύπελλα 2018 and 2022. Δεύτερον, το να καταλάβεις τρεις συνεχόμενες φορές θέση στο βάθρο σε Μουντιάλ είναι ένα σημαίνον επίτευγμα που θα γλυκάνει στους Γάλλους την πικρή γεύση του αποτελέσματος. Ο αποκλεισμός της Αγγλίας στα ημιτελικά αποτελεί λογικό επακόλουθο της πορείας της στο τουρνουά. Δεν μπορείς να κερδίσεις το Παγκόσμιο Κύπελλο και να παίζεις άσχημα απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους όπως η Δημοκρατία του Κονγκό, ο Παναμάς και η Γκάνα. Ουσιαστικά, η ομάδα γεμάτη από υψηλού επιπέδου ποδοσφαιριστές σε κάθε αγώνα κατακτούσε σχεδόν σε κάθε ματς αποφασιστικό προβάδισμα απέναντι στους αντιπάλους κυρίως εξαιτίας των ατομικών ενεργειών των ηγετών της, και όχι λόγω ομαδικού παιχνιδιού. Η Γαλλία είναι πολύ καλύτερα προετοιμασμένη για τη νίκη στον αγώνα για την τρίτη θέση.