Droga reprezentacji Francji na światowym mistrzostwie bardzo przypominała udział Bayernu Monachium w minionej edycji Ligi Mistrzów. Klub monachijski, wypchany zawodnikami najwyższej klasy, nie pozostawiał przeciwnikom żadnych szans i grał w bardzo romantycznym stylu: z maksymalnie wysokim pressingiem, potężnymi akcjami pozycyjnymi i niezwykle kreatywnymi działaniami w wykończeniu. Francuska drużyna w Ameryce Północnej prezentowała się w podobnie dominującym stylu. W fazie grupowej podopieczni Didiera Deschampsa nie zauważyli żadnego z przeciwników, wśród których byli Senegal, Irak i Norwegia. Tylko z afrykańskim zespołem pierwsza połowa została rozegrana przez Francuzów nie najlepiej. W fazie pucharowej reprezentacja Francji zaczynała w roli wyraźnego faworyta światowego mistrzostwa i miała jedynie lokalne problemy na drodze do półfinału. Szwecja, Paragwaj i Maroko zostały pokonane przez zespół Deschampsa bez straconych bramek i bez nadmiernego wysiłku. Jako faworyt Francja wyszła na boisko przeciw Hiszpanii, ale okazała się jedynie bladym odbiciem samej siebie. Porażka 0:2 z "czerwoną furią" nie tylko wyeliminowała Francuzów z rywalizacji o mistrzostwo świata w piłce nożnej, ale także upokoiła samą treścią gry. Podczas meczu Francja nie stworzyła żadnej klarownej okazji bramkowej. Mecz o trzecie miejsce nie motywuje zbytnio tę drużynę, której piłkarze widzieli siebie jako zwycięzców, ale są dwa momenty, które nie pozwolą im zrezygnować wcześniej. Po pierwsze, ten mecz będzie ostatni na czele reprezentacji Deschampsa, który zapisał swoje nazwisko w historii światowego futbolu, zdobywając pierwsze miejsce na mistrzostwach świata w 2018 roku i drugie miejsce w 2022 roku. Po drugie, trzy razy z rzędu zajmować miejsce na podium na mundialach to znakomite osiągnięcie, które złagodzi Francuzom gorzką pigułkę. Odpadnięcie reprezentacji Anglii na etapie półfinału jest logicznym następstwem jej przebiegu turnieju. Nie da się wygrać mistrzostw świata i otwarcie źle grać przeciwko takim przeciwnikom, jak Demokratyczna Republika Konga, Panama i Ghana. W praktyce, drużyna obsadzona wysokiej klasy piłkarzami dosłownie w każdej potyczce osiągała decydującą przewagę nad rywalami dzięki indywidualnym akcjom swoich liderów, a nie dzięki grze zespołowej. Francja jest znacznie lepiej przygotowana do zwycięstwa w meczu o trzecie miejsce.