Het parcours van het Franse nationale team op het WK deed sterk denken aan de deelname van Bayern München aan de afgelopen editie van de Champions League. De Münchner club, bomvol spelers van het hoogste niveau, liet tegenstanders geen schijn van kans en speelde in een heel romantische stijl: met een pressing van het hoogste niveau, krachtige positionele aanvallen en ongelooflijk creatieve afrondingsacties. Het Franse team presteerde in Noord-Amerika in een soortgelijke dominante stijl. Tijdens de groepsfase liet de ploeg van Didier Deschamps geen enkele tegenstander opvallen, waaronder Senegal, Irak en Noorwegen. Alleen tegen de Afrikaanse ploeg speelde de Fransen de eerste helft niet goed. In de knock-outfase begon het Franse team als duidelijke favoriet van het WK en kende slechts lokale problemen op weg naar de halve finale. Zweden, Paraguay en Marokko werden door Deschamps' team zonder tegengoals en zonder al te veel inspanningen verslagen. Als favoriet kwam Frankrijk het veld op tegen Spanje, maar bleek slechts een bleke schaduw van zichzelf. Een nederlaag met 0-2 van de 'rode furie' heeft Frankrijk niet alleen uit de strijd om de wereldtitel gegooid, maar ook vernederd door de aard van het spel. Tijdens de wedstrijd creëerde Frankrijk geen enkel doelkans. Het derde-plaatsduel motiveert het team nauwelijks; de spelers zagen zichzelf als winnaars, maar er zijn twee momenten die hen niet zullen laten opgeven. Ten eerste zal deze wedstrijd het laatste zijn onder leiding van Deschamps, die zijn naam in de geschiedenis van het mondiale voetbal heeft geschreven door respectievelijk eerste en tweede plaatsen te behalen op de WK's van 2018 en 2022. Ten tweede is drie achtereenvolgende podiumplaatsen op wereldkampioenschappen een markante prestatie die de Fransen wat zal verzachten. Het Engelse nationale team in de halve finale is een logisch gevolg van zijn toernooipad. Je kunt het WK niet winnen en tegelijkertijd tegen zulke tegenstanders als DR Congo, Panama en Ghana slecht spelen. In wezen behaalde het bomvolle team van hooggekwalificeerde voetballers in elke wedstrijd letterlijk een beslissend voordeel ten opzichte van de tegenstanders, door de individuele acties van zijn leiders en niet door teamwork. Frankrijk is veel beter voorbereid op de overwinning in de troostfinale.