Για πρώτη φορά στην ιστορία του ποδοσφαίρου, στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου προχώρησαν τέσσερις εθνικές ομάδες που κατέχουν τις τέσσερις υψηλότερες θέσεις στην κατάταξη εθνικών ομάδων της FIFA. Οι δύο πιο επιτυχημένες εθνικές ομάδες της Ευρώπης την τελευταία δεκαετία θα συναντηθούν στο ίδιο γήπεδο στο Άρλιγκτον. Η εθνική Ισπανίας ήρθε στο Παγκόσμιο Κύπελλο ως βασική φαβορί. Οι επιτυχίες της La Roja τα τελευταία χρόνια ήταν η νίκη στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και η δεύτερη θέση στην περυσινή UEFA Nations League. Οι Ισπανοί άρχισαν τον όμιλο με μια αποκαρδιωτική ισοπαλία 0-0 με την Κάπο Βέρντε. Μόνο αργότερα έγινε γνωστό ότι καμία εθνική ομάδα στο Μουντιάλ 2026 δεν θα κερδίσει αυτήν την αφρικανική ομάδα στην κανονική διάρκεια. Οι επόμενες νίκες εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και της Ουρουγουάης με συνολικό σκορ 5-0 ενέπνευσαν εκ νέου τη La Roja και της έδωσαν την πρώτη θέση. Το πλέι-οφ της Ισπανίας, ίσως, αποτέλεσε το πιο δύσκολο απ’ όλους τους ημιτελικούς του τουρνουά. Αν η Ισπανία κατάφερε να νικήσει την Αυστρία στους 1/16 τελικούς χωρίς ορατά προβλήματα, οι νίκες επί της Πορτογαλίας και των Βελγίων χρειάστηκε να επιτευχθούν στις τελευταίες στιγμές των αγώνων με τη βοήθεια του μαγικού εφεδρικού Μικέλ Μερίνο. Πολλοί ειδικοί ονομάζουν τη μονομαχία Ισπανίας-Γαλλίας προ-τελικό, αλλά μάλλον δεν είναι κατάλληλο όταν στον πραγματικό τελικό ο αντίπαλος του νικητή μπορεί να είναι η Αργεντινή ή η Αγγλία. Η γαλλική ομάδα φαίνεται ότι είναι η πιο έτοιμη για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η τριάδα επιθετικών παικτών, που αποτελείται από Κιλιάν Εμπαπέ, Ουσμάν Ντεμπελέ και Μάικλ Όλισε, συνοδευόμενη από άλλους παίκτες (λίγο λιγότερο έμπειρους, αλλά επίσης παγκόσμιας κλάσης), σαρώνει όλους τους αντιπάλους χωρίς διακρίσεις. Όσον αφορά τους αντιπάλους, από τον πρώτο γύρο του ομίλου μέχρι τα προημιτελικά ήταν διαφορετικοί - από τον εμφανώς αδύναμο Ιράκ μέχρι τον ισχυρό Μαρόκο. Το θέμα είναι ότι αντίπαλοι επιπέδου Ισπανίας για τον Ντιντιέ Ντεσάμπ και τους παίκτες του δεν είχαν ακόμη εμφανιστεί. Η τελευταία συνάντηση των εθνικών ομάδων πραγματοποιήθηκε στη Λίγκα Εθνών. Τότε σημειώθηκε μια απίθανη γκολική φαντασία, με αποτέλεσμα η Ισπανία να νικήσει με 5-4. Και τέτοιο αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο. Κανένας άλλος από τις πολλές συναντήσεις αυτών των αντιπάλων από το 2006 δεν είχε τελειώσει με περισσότερα από τρία γκολ. Δεν πρέπει να περιμένουμε τέτοιο πράγμα και αυτή τη φορά.