Η ιστορία των εμφανίσεων της εθνικής Ολλανδίας στους Παγκόσμιους Κυπέλλους FIFA δεν έχει αφήσει ούτε τους νυν αντιπροσώπους της ήσυχους. Η «πορτοκαλί» ομάδα είναι η μόνη στον κόσμο που έχει φτάσει σε τελικούς τριών Μουντιάλ, αλλά υπέστη ήττες σε αυτούς. Η αδιάκοπη συζήτηση αυτής της ιστορικής ακολουθίας, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έχει επηρεάσει και εξακολουθεί να επηρεάζει τα μυαλά των παικτών υπό τον Ρονάλντ Κούμαν. Μπορεί η τωρινή γενιά Ολλανδών ποδοσφαιριστών να αποβάλλει για πάντα αυτό το βάρος από τη χώρα τους; Όπως έδειξε η ομαδική φάση του τρέχοντος Παγκοσμίου Κυπέλλου, υπό τα πορτοκαλί λάβαρα συγκεντρώθηκε ένα εξαιρετικό σύνολο ποδοσφαιριστών, που εξελίχθηκαν με έναν νέο τρόπο. Δυστυχώς, οι αναμετρήσεις με την ασταθή Τυνησία και την εξαιρετικά ασταθή Σουηδία δεν μπορούν να θεωρηθούν ο βασικός δείκτης ότι βρισκόμαστε απέναντι σε έναν από τους φαβορί του Μουντιάλ, που αντιμετωπίζει τους αντιπάλους με ευκολία. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το αποτέλεσμα και το περιεχόμενο της συνάντησης με την Ιαπωνία. Ένας ώριμος και αυτοδύναμος ασιατικός σύλλογος, ακόμη και χωρίς δύο ηγέτες στο γήπεδο, μπόρεσε να θέσει στον Ρονάλντ Κούμαν μια σειρά αδιέξοδων ερωτήσεων. Ακριβώς αυτή η ισοπαλία με 2:2 δεν επιτρέπει να πιστέψουμε τυφλά σε μια νικηφόρα πορεία των Ολλανδών στα νοκ-άουτ, ακόμα και μετά από δύο αδιαμφισβήτητες νίκες. Δεν μπορούμε να πούμε ότι το Μαρόκο υπερτερεί σημαντικά του επόμενου αντιπάλου, αλλά μπορούμε να ισχυριστούμε ότι τουλάχιστον δεν υστερεί τόσο ως προς τα ονόματα στο ρόστερ όσο και στη συνοχή του παιχνιδιού. Μέχρι τις δύο νίκες του Άσραφ Χακίμι και των συμπαικτών του στο τρέχον τουρνουά είχε καταγραφεί και μια αρχική ισοπαλία. Οι βαθμοί έπρεπε να μοιραστούν με την ομάδα της Βραζιλίας, η οποία ακόμα και στα μη ιδανικά της δείγματα αποτελεί έναν επικίνδυνο αντίπαλο που απαιτεί μέγιστη αυτοθυσία. Το Μαρόκο ήρθε στη Βόρεια Αμερική ως φιναλίστ του προηγούμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου που διεξήχθη στο Κατάρ, καθώς και νικητής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Νικητής με επιφύλαξη, αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι ο τελικός του ηπειρωτικού πρωταθλήματος εναντίον του Σενεγάλης, τον οποίο κέρδισε στα δικαστήρια, χάθηκε στο γήπεδο μόνο στην εκτέλεση των πέναλτι. Και ελάχιστοι στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο είχαν τα τελευταία χρόνια σαφές πλεονέκτημα έναντι του Μαρόκου. Αυτό τον διατηρεί στους κορυφαίους 10 της παγκόσμιας κατάταξης της FIFA. Οι θεωρητικά ευνοούμενοι θα προκριθούν στη φάση των 16.