Urugwaj ma jedną z najbogatszych historii w Mistrzostwach Świata w piłce nożnej. Południowoamerykańska reprezentacja wygrała pierwszy Mundial w 1930 roku, a dwadzieścia lat później na brazylijskich boiskach została dwukrotnym mistrzem świata. Bez wątpienia na obecnym etapie historii nic nie wskazuje na dominację Urugwaju na arenie międzynarodowej, nie należy do grona faworytów turnieju w Ameryce Północnej. Jednocześnie przed rozpoczęciem turnieju Uruguay był uważany za drugiego pretendenta do zajęcia pierwszego miejsca w swojej grupie po Hiszpanii. Obecność w grupie Saudyjskiej Arabii i Cabo Verde dawała wszelkie podstawy, by uważać europejskie i południowoamerykańskie drużyny za niekwestionowanych kandydatów do awansu do fazy pucharowej z dwóch pierwszych miejsc. Jednak pierwszy mecz tej grupy przyniósł nie jedną, lecz dwie sensacje. Urugwaj zmierzył się z Arabią Saudyjską i przez cały mecz popełnił tylko jeden słaby fragment gry trwający około pięciu minut. W efekcie stracił gola. Gola strzelona przez Abdullaha Al-Amiriego pod koniec pierwszej połowy przez długi czas pozostawała jedynym golem w meczu, aż Urugwaj w końcu doprowadził do remisu około 15 minut przed końcowym gwizdkiem - 1:1. Kabo Verde po raz pierwszy znalazło się na Mundialu i od razu zyskało status jednego z outsiderów turnieju. W pierwszej kolejce afrykańska drużyna miała jedno z najpoważniejszych wyzwań na arenie światowej — przeciwko reprezentacji Hiszpanii. Kabo Verde poradziło sobie z zadaniem z taką spokojnością i godnością (0:0), że mimowolnie zaczynasz myśleć o możliwych ambicjach tego zespołu na wyjście z grupy. Bukmacherzy uznali południowoamerykańską drużynę za faworytkę nadchodzącego spotkania, oferując na jej zwycięstwo kurs 1,44. Urugwaj dobrze grał przeciwko Arabii Saudyjskiej i stworzył mnóstwo groźnych okazji. Jednak podobnie jak wielu innych faworytów w tym turnieju, Valverde i jego drużyna nie zdołali wykorzystać większości powstałych okazji. Kabo Verde zbudowało tak uporządkowaną i zorganizowaną obronę przeciw Hiszpanii, że Czerwona Furia przez cały mecz biła się z nią jak ze skałami. Co więcej, afrykański zespół pracował równie spokojnie i bez pośpiechu, jakby grał przeciwko jednej z najsilniejszych reprezentacji świata każdego ranka przed obiadem. Raczej tacy chłopcy nie zaniepokoją urugwajski zespół.